Foto: Fenny

Coronapech

Door het coronavirus heb ik ook wat terleurstellingen moeten verwerken, zoals zovelen van ons! Het damestijdschift Libelle gaf een special uit over 75 jaar vrijheid, daarin kreeg mijn gedicht "Oorlogskind" ook een plekje.

Door Fenny Martens-Berends

Daarna kreeg ik een uitnodiging om 30 maart naar het Libellenieuwscafe Dudok in den Haag te komen voor een interview met Ebru Umar, voor de uitreiking van deze bijzondere bevrijdingsbundel.

.Wegens de coronauitbraak is dit afgeblazen.

Daarna kreeg ik een vraag of ik voor de camera mijn gedicht wou voordragen afwisselend met oorlogsbeelden. Dit zou op de website van Libelle komen ,maar met vele mailtjes heen en weer ,kon het geen doorgang vinden want de cameravrouw kwam thuis te zitten met twee schoolgaande kinderen. Zo werd ik weer de dupe van het coronavirus.

Afgelopen week heb ik de bevrijdngs bundel '75 jaar vrijheid' ontvangen. Een prachtige bundel bestaande uit 204 pagina'smet verhalen van verzetsheldinnen, fotografen, slachtoffers, moeders, dochters en kleindochters. Oorlog door de ogen van vrouwen in verhalen die we niet mogen vergeten.

De bundel is eenmalig en een uniek bewaarexemplaar voor slechts € 14 ,95 in alle winkels te koop.

Oorlogskind 

Ik heb nu nog wat voedselbonnen
Die wij in de oorlog kregen.
Voor boter en voor brood,


Want om eten zaten wij verlegen.
Moeder maakte toen wat pudding,
Dat smeerde ze op ons brood.
Boter was er niet te krijgen,
en wat was de honger groot.


Alle nachten hoorde we vliegtuigen
die Duitsland gingen bombarderen.


Soms moest ik ‘s nachts uit mijn bed,
Om in de kelder te bivakkeren.
Het huis was ook verduisterd,
Voor de ramen zat zwart papier,


De vijand had het voor het zeggen,
Geen licht mocht je zien, geen kier.


Vader en moeder hadden onderduikers:
Joden en ook mensen uit het verzet.
Ik moest toen naar mijn oma,
al praatte ik toen nog maar net.


Als kind konden ze je uithoren,
Dat bracht een groot gevaar.


Maar ik wou bij oma niet eten,
Zo’n stressvolle periode is voor een kind
heel zwaar.


Kinderen in oorlogstijd,
die zie je nu op tv.
Dan denk ik aan mijn kinderjaren
En leef erg met hen mee.


Ik was ,vroeger overal bang voor,
Het was een heel angstige tijd.


Als ik op tv nu de bombardementen zie,
Dan raak ik dat nare gevoel niet kwijt.

Fenny Martens Berends


Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden