Hospice Noetsele is gevestigd in het voormalig koetshuis van het sanatorium en biedt mensen de gelegenheid waardig en rustig te sterven, omgeven door hun geliefden.
Hospice Noetsele is gevestigd in het voormalig koetshuis van het sanatorium en biedt mensen de gelegenheid waardig en rustig te sterven, omgeven door hun geliefden. (Foto: A. van Ipenburg)

Vrijwilligers koken de laatste maaltijd

door Annemieke van Ipenburg

Het lijkt misschien wat ongevoelig om het zo stellen, maar de kookvrijwilligers van het Hospice Noetsele koken met enige regelmaat een laatste maaltijd voor de gasten die daar verblijven. Soms koken ze echter zo lekker, dat de gast opknapt en zelfs weer naar huis kan. Het leven kan raar lopen.

HELLENDOORN / NIJVERDAL - Joke van Nijen, Miranda Smeijers en Wilhelmien Christiaens schuiven bij mij aan tafel, omdat ze voor het Hospice dringend op zoek zijn naar nieuwe kookvrijwilligers. "Koken bij het Hospice is echt heel leuk," zeggen ze vol overtuiging. "Sommige mensen denken dat het heel moeilijk is en dat je steeds met de dood bezig bent, maar dat is helemaal niet zo. De gasten en bezoekers weten dat het leven niet lang meer duurt en daarom praten ze vooral over gezellige dingen," zegt Joke. "Of over vroeger," vult Wilhelmien aan. "Zeker de ouderen willen precies weten 'woar ie d'r ene van bint' en ze genieten als je leuke herinneringen met ze op kunt halen."

Gezellig en goed eten
"Het gaat er niet om een hoogstaande maaltijd te koken," voegt Miranda toe. "Gewoon een maaltijd zoals je thuis kookt, voor vijf tot negen personen. Er zijn in principe altijd vier gasten, je eet zelf mee en soms eet het bezoek mee. We eten altijd gezellig met z'n allen aan tafel en de gasten genieten altijd echt. Het breekt zo lekker de dag, ze vinden het gerommel in de keuken fijn en de geuren die het koken met zich mee brengt. Ik weet nog dat ik de boter een keer bijna verbrandde en de gasten maar zeggen dat het zo lekker rook!" Ze lachen alle drie.

"Ik ben wel eens de koelkastmaaltijd vergeten," vertelt Joke. "Toen heb ik chinees gehaald. Vonden ze heerlijk!" "Als er een avond geen kookvrijwilliger is, kookt degene van de avond ervoor twee maaltijden, waarvan er één in de koelkast gaat," legt Wilhelmien uit, als ze mijn verbaasde blik ziet. "Je krijgt altijd ruim van te voren een rooster waarop je kunt zien wanneer je moet koken. Ik geef altijd een aantal data op waarop ik kan en dan ben ik soms twee of drie dagen achter elkaar aan de beurt. Maar je kunt ook een vaste dag opgeven of dat je één keer per week of maand kunt. Alles is eigenlijk wel mogelijk."

Niet vrijblijvend
"Het enige dat echt verplicht is, is één weekenddag per maand koken," zegt Joke. "En zoals bij al het vrijwilligerswerk is ook dit niet vrijblijvend," vervolgt ze enigszins streng. "Je kunt niet zomaar zeggen 'vandaag kan ik niet', daarvoor rekenen te veel mensen op een gezellige en goede maaltijd. Juist omdat er zoveel mogelijk is, willen we wel echt op de mensen kunnen rekenen die zich opgeven. Je kookt in principe alleen, maar als een echtpaar denkt 'dat is leuk' kan dat natuurlijk ook."

"Het is gewoon een prachtige plek om te werken," vindt Miranda. "Zeker als zomers de deuren open staan. Er is een keuken met alles erop en eraan. En je krijgt er ontzettend veel waardering voor terug. Van de gasten, hun familie én van Zorgaccent. Dat blijkt wel uit het kerstpakket en wat ze verder voor ons doen. De maaltijd is echt een rustpunt voor de gasten, de gezelligheid, ze knappen er echt een beetje van op."

"En je hoeft echt geen zorgachtergrond te hebben, daarvoor hebben ze de zorgvrijwilligers," weet Joke uit ervaring.

Aanmelden
Naast de kookvrijwilligers werken er in het Hospice Noetsele zorgvrijwilligers. De dames weten dat daar ook wel wat uitbreiding plaats kan vinden. De zorgvrijwilligers helpen de gasten echt aan het bed, met wassen, aankleden en andere zorgtaken. Heb je nog wat tijd over en vind je het een mooie taak mensen in hun laatste levensfase waardig te verzorgen, neem dan contact op met Hospice Noetsele.

Meer berichten