Foto:Koos Tjeerdsma

Jubilarissen bij toneelvereniging Nut en Genoegen

Nijverdal- Jubileren in coronatijd, dat betekent dat je niet in een vol ZinIn Theather wordt gehuldigd en van het publiek een welverdiend applaus krijgt.  In het openlucht theater in Nijverdal werd een corona-proof feestje gehouden om deze jubilarissen in het zonnetje te zetten. Met behulp van de Gagelskealtjes, die voor de muziek zorgden, zat de feeststemming er direct goed in. Zij moesten wel ruimte maken voor hoog bezoek. Koningin Wilhelmina kwam hoogstpersoonlijk, op een prachtige motor uit de 2de wereldoorlog, de jubilarissen toespreken.

De jubilarissen zijn: Leandra Seinen Janhan Woolderink, Margot Vree, Gerald Jannink en Hans Jannink allen 25 jaar lid.

Marian Woolderink is 40 jaar lid en Johan Jannink maar liefst 70 jaar lid van Nut en Genoegen.

Voor Johan Jannink was het helemaal bijzonder, hij werd door koningin Wilhelmina tot ridder n de orde van de Nuttelozen en Genoegzamen geslagen.

Leandra Seinen en Marga Vree zijn 2 jubilarissen die nog actief toneel spelen. In 1995 werden zij afzonderlijk van elkaar lid van de toneelvereniging.

Beiden hadden al vroeg belangstelling voor toneel. Marga: “Ik heb altijd al bij toneel willen spelen. als kind draaide ik stukjes in elkaar voor school. Pas toen ik in Nijverdal kwam wonen heb ik mij bij Nut en Genoegen aangemeld om eens te komen kijken bij de vereniging. Zo is het gekomen, eerst kijken, en dan pas meedoen met het kinderstuk. Dat was de volgorde!

Leandra: ”Ik heb ook altijd toneel willen spelen en op school toneelstukjes voor de weekafsluiting in elkaar draaien. Ik ben eerst meegegaan met Annie Kok, eerst kijken en hetzelfde protocol als Marga. Kijken, kinderstuk en dan pas een klein rolletje in het grote stuk. Het eerste kinderstuk waar ik in speelde was: “Ferry Tail en de vergeetkorrels”. 

Daarna het grote stuk “Er loopt een streepje door”, In het Spoortheater. Zenuwachtig natuurlijk, maar na de voorstelling zo trots als een pauw. Uiteraard ook de angst om de tekst te vergeten maar daarvoor zat Johan Jannink in de souffleur- bak. Vanaf die tijd hebben we samen heel veel stukken gespeeld. Ook het spelen voor kinderen vinden we beide erg leuk om te doen. Altijd veel fantasie en vrijheid, fantastisch hoe kinderen kunnen reageren en meeleven op situaties.

 Toneelspelen is zó leuk! Je kan in de huid van een ander kruipen, improviseren, saamhorigheid, soms over drempels stappen en niet durven maar het dan toch doen! Maar boven al en vooral heel veel plezier en lachen. Daarom is niet alleen de uitvoering belangrijk voor ons. Het samen oefenen, samen spelen/helpen en leren van elkaar om het beste uit een ieder te halen. Je kan zelf een rol heel mooi neerzetten maar dat werkt niet alleen, je hebt elkaar nodig om beter te kunnen spelen en een goede voorstelling neer te zetten.

De eerste oefenruimte was bij Johan en Marianne Woolderink op zolder in de boerderij. Stel je voor; 1 ruimte zonder raam, 1 gaskachel en roken mocht gewoon nog! Wanneer we te enthousiast speelden rammelde bij hun beneden de lampen aan het plafond, en na een bepaalde tijd moesten we iets stiller zijn want dan lagen de kinderen te slapen, notabene de ruimte onder onze repetitieruimte. Het rookbeleid werd na een tijdje aangepast en roken moest op een andere plek naast de speelruimte, dit was ook de ruimte om van alles met elkaar te bespreken. Het was niet alleen oefenen maar ook een sociaal gebeuren waar alle zaken van de wereld met elkaar besproken werden. Geweldige tijd, alles kon en alles mocht. Johan en Marianne waren heel gastvrij..

Daarna kwam er ruimte in de Mariaschool, een centrale plek met veel ruimte om te spelen, dus dat werd onze nieuwe repetitieruimte.

Sommige dingen veranderen nooit. De zenuwen wanneer we moeten spelen komt elke voorstelling terug. Gaan we de tekst onthouden? Weten we alles nog? We voelen ook nog steeds de spanning bij het verdelen van de rollen. Elke keer weer het leren van de lappen tekst. Niet alleen het leren van de tekst maar vooral de tekstbeleving gecombineerd met handelingen. De samenstelling van onze vereniging verandert ook niet veel. We hebben veel vaste spelers die al jaren meedoen.

Na het toneelspelen gaan we gezellig nazitten met een hapje en een drankje waarbij lief en leed word gedeeld.

Met zoveel jaren ervaring zijn er veel rollen voorbij gekomen. Daarvan zijn er natuurlijk altijd rollen die je extra dierbaar zijn.

Marga: “Ik was een vrouw die aan de man geholpen moest worden, suffige vrijgezellen vrouw met mantelpakje aan de hand genomen door een bazige moeder. Of mevrouw Ottjes die haar man af moest staan in het ziekenhuis waar van alles mis ging. Zo waren er zoveel leuke rollen. Maar vooral samen met Leandra in de kinderstukken spelen, geweldig om te doen.

Leandra: “ Bijzondere rollen had ik onder andere in het kinderstuk ”Harige Harry”, ik was Dolly een pop die tot leven kwam. Ik hou van veel fantasie, en interactie met het publiek. Dit kon ook mooi in het grote stuk Diagnose niet meer te redden”, waar ik als Gonda lak aan alles had! Ik heb de hele repetitie periode nodig gehad om deze rol me eigen te maken, als het ware te groeien in de personage Gonda.

Een ontzettend leuk onderdeel van toneelspelen is improviseren. Dat lukt voornamelijk goed op de cultuurmarkt van Nijverdal. Wij liepen op de cultuurmarkt te flyeren en begonnen te improviseren met de omstanders en mensen die op een terrasje zaten. De cultuurmarkt was al afgelopen maar wij liepen nog met glazen van het terras rond. Bij een andere cultuurmarkt liepen wij met stoffer en blik en bezem Nijverdal schoon te maken. We spaken mensen aan dat ze de rommel in de afvalbak moesten deponeren voor de nieuwe politieke partij Schoon Nijverdal. We kregen veel loftuitingen van mede-Nijverdallers, die vonden het een goed initiatief!

Op het podium ging het soms ook anders dan we gerepeteerd hadden.

In het toneelstuk “pas op voor de boze wolf ”waren we 2 van de 3 biggetjes. De muziek voor het Zwanenmeer liep, we moesten gelijk dansend op komen. Zo vaak geoefend, tot in den treure, het moest gelijktijdig en vooral sierlijk maar ook galant De eerste tonen van het muziekstuk liep Leandra in balletpose het toneel op echter Marga kwam iets later, weg gelijktijdig en galant. Dit was niet helemaal ons ding maar in onze beleving kon het niet fout gaan…. vreselijk gelachen.

Leandra is ooit het podium op gedrukt.”Mijn medespelers wisten zeker dat ik het toneel op moest alleen wist ik van niets, en ik wist mijn tekst ook niet meer, dus maar achter het schap glazen poetsen en hopen dat er iets van tekst weer boven kwam.”

Marga moest eens op het toneel een fles openen en eruit drinken waarin zij dacht dat er water in zat, alleen was het water door andere spelers omgewisseld met drank.

Wat eigenlijk het belangrijkste is dat we 25 jaar vriendinnen zijn. Veel lol hebben en elkaar goed aanvoelen, veel lief en leed met elkaar gedeeld hebben. Dit dankzij toneelvereniging Nut en Genoegen. Dit hopen we nog lang vol te houden.

Peter Bulthuis
Contentcoördinator DPG Media
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden