<p>Theo (links) geeft met twee kompanen voorlichting op een basisschool. Ze laten de kinderen ervaren hoe het is om te leven met een beperking, door allerlei proeven te doen. Hoe pak je je boodschappentas is, als je maar &eacute;&eacute;n arm hebt? Hoe is het om niets te horen? Hoe voelt het om met ovenwanten aan een blokkentoren te bouwen? Dat laatste geeft bijvoorbeeld een idee van de beperking die Theo heeft. Diverse mensen met zichtbare en onzichtbare beperkingen werken hier als ervaringsdeskundige aan mee. Ze beantwoorden vragen en vertellen hoe hun leven eruit ziet, zodat kinderen meer inzicht krijgen en er uiteindelijk meer begrip komt.</p>

Theo (links) geeft met twee kompanen voorlichting op een basisschool. Ze laten de kinderen ervaren hoe het is om te leven met een beperking, door allerlei proeven te doen. Hoe pak je je boodschappentas is, als je maar één arm hebt? Hoe is het om niets te horen? Hoe voelt het om met ovenwanten aan een blokkentoren te bouwen? Dat laatste geeft bijvoorbeeld een idee van de beperking die Theo heeft. Diverse mensen met zichtbare en onzichtbare beperkingen werken hier als ervaringsdeskundige aan mee. Ze beantwoorden vragen en vertellen hoe hun leven eruit ziet, zodat kinderen meer inzicht krijgen en er uiteindelijk meer begrip komt.

(Foto: Stichting Iedereen Inclusief)
In de krant

‘Iedereen moet gewoon volop mee kunnen doen’

Vorig jaar november riep Theo Galgenbeld, samen met enkele lotgenoten, de stichting Iedereen Inclusief in het leven. Een stichting die pleit voor meer begrip voor mensen met een beperking en diverse organisaties adviseert hoe ze dit kunnen realiseren.

Nijverdal - Theo leeft al sinds zijn babyjaren met een (onzichtbare) beperking en heeft daar zelfs twee boeken overgeschreven. Onlangs besloot hij de boeken opnieuw op de markt te brengen. “Ik wil mijn ervaringen graag met mensen delen. En ik wil ze mijn verhaal vertellen. Er is nog veel onbegrip voor mensen met een beperking, zeker als die beperking niet duidelijk zichtbaar is. Mensen oordelen veel te snel. In mijn boeken vertel ik mijn eigen verhaal en laat ik zien wat ik, ondanks mijn beperking, heb bereikt. Niemand had hoge verwachtingen van mij, ik was hooguit geschikt voor het domste inpakwerk, werd door leraren gezegd. En toch heb ik bij reguliere bedrijven gewerkt. Eerst als bouwvakker, later als vrachtwagenchauffeur.”

Boos en verdrietig

Dat mensen zo makkelijk oordelen over andere mensen maakt hem boos en verdrietig. “Het doet echt pijn als mensen zoiets over je zeggen. Je moet gewoon met de stroom mee kunnen gaan, anders lig je eruit. Met mijn boeken vraag ik begrip voor mensen met een beperking, net zoals we dat doen met onze voorlichting op scholen en bij bedrijven/instellingen. Ik werk misschien niet zo snel als jij, maar dat betekent toch niet dat ik als persoon minder ben? Dat wij nu als stichting zelfs de gemeente mogen adviseren, voelt wel als een soort erkenning. Het is verbazingwekkend hoe weinig de mensen die over onze hulpvragen oordelen eigenlijk van ons weten. Een juridisch medewerker van de Wmo kwam eens tot de conclusie dat ik helemaal geen hulp in de huishouding nodig had, omdat hij de indicatie van de CIZ verkeerd had beoordeeld. Wij kunnen gedegen adviseren hoe zij met dit soort zaken om horen te gaan.”

‘Achtergrond is belangrijk bij het vellen van een oordeel’

oog voor beperking

De boeken ‘Van medisch probleem tot gastdocent’ en ‘Medisch probleem en het leven erna’, van Theo zijn te koop via boekenbestellen.nl. Op de facebookpagina van stichting Iedereen Inclusief vind je meer informatie. Ze vertellen je graag meer over de inclusieve samenleving.

Annemieke van Ipenburg
Freelancer
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden