'Geen zin meer in dat gedoe'


<p>Margreet heeft 12,5 jaar met veel plezier mensen het juiste pad naar een fijne loopbaan laten kiezen en slaat nu zelf een andere weg in.</p>

Margreet heeft 12,5 jaar met veel plezier mensen het juiste pad naar een fijne loopbaan laten kiezen en slaat nu zelf een andere weg in.

(Foto: Eigen foto)

'Geen zin meer in dat gedoe'

Margreet Jonker werkte 12,5 jaar met veel plezier in haar eigen praktijk, Helder-Loopbaanadvies. Haar persoonlijke situatie en alle coronaperikelen gaven haar stof tot nadenken en ze besloot dat het genoeg is geweest. Geen ‘handel en wandel’ meer, geen nieuwe cliënten, eind van het jaar gaat de deur van haar praktijk op slot.

door Annemieke van Ipenburg

Hellendoorn - Ze moet er zelf wel een beetje om lachen, terwijl ze het vertelt, alsof ze het nog niet echt kan geloven. “Het is gewoon heel raar,” zegt ze. “Het voelt vreemd en het is gewoon een heel proces waar ik doorheen ben gegaan. Ik krijg al een tijdje pensioen, vanuit mijn loondienstwerk, maar als zelfstandig ondernemer is er niet echt zoiets als ‘met pensioen gaan’. De meeste ondernemers stoppen met werken. Er is geen werkgever die zegt dat het tijd wordt om met pensioen te gaan, mijn cliënten zeggen ook (nog) niet dat ik vervelend wordt, dus misschien kan ik nog wel jaren doorgaan, maar ik heb er geen zin meer in.”
“Nee, dat zeg ik niet goed. Ik heb geen zin meer in al het gedoe dat erbij komt kijken. De arbeidsmarkt in de gaten houden, administratie, bij blijven op mijn vakgebied. Wat ik heel erg zal missen zijn de gesprekken, het er samen achter komen wat de persoon aan tafel écht wil. En natuurlijk de netwerkwandelingen, ook altijd een bron van inspiratie.”

Veel boeiende mensen

In de afgelopen 12,5 jaar heeft Margreet veel boeiende mensen leren kennen. “Alle mensen zijn boeiend. Niemand is het zelfde en dus is elk traject uniek. Natuurlijk volg ik een bepaald stappenplan, maar omdat iedereen anders antwoordt op de vragen, volgen we steeds een andere weg. Soms heel letterlijk ook. Niets is zo fijn als lekker met een cliënt het bos in wandelen en hem zijn eigen weg laten nemen. Tijdens het wandelen hebben we hele gesprekken en kom ik steeds meer over deze persoon en zijn of haar drijfveren te weten. Waarom wil hij/ zij deze kant op? Waarom juist dat kronkelende pad en niet het brede, rechte pad? Of misschien terug over hetzelfde pad? Het geeft mij, maar juist ook de cliënt zelf, heel veel inzichten. Ogen die beginnen te leven, hoofd weer opgeheven, schouders ontspannen naar beneden.”

Margreet is niet van plan de rest van haar leven ‘achter de geraniums’ te slijten. Ze zit vol plannen de komende jaren toch weer nuttig in te vullen.

“Er zijn nieuwe wegen om te verkennen. Ik verheug me er nu al op dat ik straks onze tuin echt de aandacht kan geven die hij nodig heeft. Dat ik niet meer elke keer op mijn horloge hoef te kijken of ik wel op tijd ben, een dagje geen agenda. Maar ik wil ook met mensen bezig blijven. Zo ben ik me aan het oriënteren of ik misschien ‘leermaatje’ kan worden; studenten ondersteunen die vastlopen. Of voorleesmaatje. Er komt ongetwijfeld iets op mijn pad, maar eerst ga ik het traject met mijn laatste cliënten goed afronden. En dan moet ik opruimen, dossiers versnipperen en de bedrijfsnaam van mijn deur halen.”

“Het klinkt misschien gek, maar ik vind het geweldig dat ik straks meer tijd voor mensen heb. Meer tijd voor alles. Nu neem ik ook alle tijd voor mijn cliënten, maar het voelt vaak toch nog wat jachtig. Ik word soms geleefd door mijn agenda en horloge. Hoe zal het zijn als ik straks zonder agenda en horloge de deur uitloop? Dat ik me uren in een boek of muziek kan verliezen. Zelf meer muziek kan maken! Wat een heerlijk vooruitzicht.”


Margreet wilde haar praktijk net zo officieel en feestelijk sluiten als ze ‘m 12,5 jaar geleden opende, maar met alle coronamaatregelen zit dat er niet in. Om haar gevoel toch met iedereen te delen, schreef ze een mooie tekst op helder-loopbaanadvies.nl

Meer berichten