<p>Zuster Petronella in 2004 tijdens haar tachtigste verjaardag, in het lokaal van het Dekenproject. (Foto: Dekenproject)</p>

Zuster Petronella in 2004 tijdens haar tachtigste verjaardag, in het lokaal van het Dekenproject. (Foto: Dekenproject)

(Foto: Dekenproject zuster Petronella)

'Zuster Petronella bleef onze stuwende kracht'

De vrijwilligers van Dekenproject zuster Petronella kregen vorige week droevig nieuws te horen. Initiatiefneemster en drijvende kracht achter dit goede doel, zuster Petronella, is op 96-jarige leeftijd overleden. Een gemis op afstand, want ze woonde al 14 jaar in het klooster in Hulsberg.

Door Annemieke van Ipenburg

Nijverdal - “We zijn wel wat aangeslagen door dit nieuws, maar het is goed zo,” vertelt een van de dames. “Zuster Petronella was 96 jaar! Geestelijk nog goed bij de pinken, maar haar lichaam was op. In 1988 is zij begonnen met het Dekenproject hier in Nijverdal. Bleef de deur bij de gemeente platlopen tot ze een werkruimte had. Toen het klooster hier in 2006 dicht ging, omdat er niet meer genoeg zusters waren, vertrok ze met pijn in haar hart naar Hulsberg. Maar ze bleef betrokken bij het Dekenproject, was onze stuwende kracht. We hadden regelmatig contact met haar, een paar weken geleden nog. We hebben ontzettend veel leuke gesprekken gevoerd. Niet alleen over religie, alle onderwerpen kwamen aan bod.”

Beetje ondeugend

De dames die haar gekend hebben zijn unaniem van mening dat zuster Petronella ondeugende trekjes had. “Hoe oud ze ook was, ze bleef een beetje ondeugend. Dat maakte haar een heel fijn persoon. Je kon overal met haar over praten en iedereen was voor haar even waardevol. Zij geloofde niet in hokjes, keek niet naar je kleur, geloof of ras, of je rijk was of arm. Ze heeft hier lang gewoond en heeft zoveel goede dingen achter gelaten toen ze verhuisde. We blijven het Dekenproject in haar geest voortzetten.”

Zuster Petronella

Op twintigjarige leeftijd trad Petronella in 1944 toe tot de Missiezusters van Oblaten van de Assumptie. In de jaren die volgden heeft ze op veel verschillende plekken in Nederland gewoond en gediend, tot ze in Nijverdal terecht kwam. Toen ze in 2006 na veertig jaar noodgedwongen moest verhuizen naar het Limburgse Hulsberg, omdat de orde hier geen bestaansrecht meer had, deed ze dat met pijn in haar hart. In Nijverdal heeft ze lesgegeven aan de huishoudschool en is later ook kooklessen voor senioren gaan geven.

Door de jaren heen heeft ze veel veranderingen in de maatschappij en het leven in de orde meegemaakt. Volgens haar eigen zeggen (in een interview in 2006) is de orde goed met de ontwikkelingen meegegroeid. Zo waren de regels binnen de orde in het begin veel strenger dan later. Mochten de zusters eerst onderling niet praten, maar werd dat na verloop van tijd wel toegestaan.

Haar hele hart legde ze in het Dekenproject. In de 17 jaar die ze, samen met veel vrijwilligers, aan het Dekenproject heeft gewerkt, kon ze 20.750 handgemaakte dekens naar ontwikkelingslanden sturen. Ze was er trots op dat ze dat had bijgehouden. Ook na haar verhuizing bleef ze bij het Dekenproject betrokken. Ze bleef op de hoogte van alle ontwikkelingen en vierde op afstand het 25- en 30-jarig jubileum mee.

Voor de vrijwilligers is het wel vreemd dat zuster Petronella nu is overleden. “Het is toch een beetje een mijlpaal in ons bestaan. We sluiten een tijdperk af, maar gaan onverminderd door met ons goede werk.”

Dekenproject

Op 8 november 1988 startte zuster Petronella het Dekenproject. Na veel verhuizingen mochten ze zich in 1999 vestigen in het huidige lokaal aan de Koninginnestraat. Bij het 25-jarig jubileum werd naam veranderd in Dekenproject zuster Petronella. Wat begon met dekens naaien voor mensen in nood, is in de loop der jaren uitgegroeid tot een groot vrijwilligersgezelschap dat niet alleen dekens naait, maar ook mutsen en sjaals haakt of breit en slaapzakken inzamelt voor Sheltersuit. Diverse organisaties in de gemeente Hellendoorn steunen dit goede doel en veel mensen doneren regelmatig lappen stof of overgebleven haak- en breigaren.

Een deel van de vrijwilligers werkt vanuit het lokaal aan de Koninginnestraat, een deel werkt thuis. Maar waar ze ook werken, ze genieten van de gezelligheid binnen het ‘team’. Nu, met alle corona-maatregelen, kunnen er minder mensen in het lokaal terecht, maar ze blijven contact houden met elkaar. “Dat is toch belangrijk, zeker in deze tijd.”

Meer berichten