Foto:
Gedicht

Bleuiende heide

Een zwangere zuute hönning luch.

Hangt oaver de Sallaandse Heuvelrug.

De heide bleuit in peersen glood.

De biejn diej doot zich noew tegood.

Het heuvellaand zo uut estrekt

Den noew zo völle meansen trekt

Diej fietsend oaver de heide goat

Woar ok de janeaverstroeken stoat

Ok boam de heide hoge in de löch

woar de leeuwrik noa insecten zöch

He zingt doarbiej zien heugste lied

De heide is zien jachtgebied.

De heide den deep peers zich kleurt.

Det helemoa biej oons Sallaand heurt.

Zeen schoonheid dut oons ooge good.

Vewarmd oons harte en Sallaands blood.

As biej oamd de heide wödt toew edekt

En de nevelslierten oaver heur trekt

Lik of de natuur zich dan verschaanst

As de witte wiefe doar weer daanst.

Fenny Martens-Berends

Meer berichten